09-12-12

Sven Blogt over het koningshuis

Corruptie en immoraliteit
Vanaf het ontstaan van België was het establishment, de koning voorop, zich ervan bewust dat er een kunstmatige en dus instabiele staat was geboren. Het land was niet geliefd bij de bevolking en het dreigde binnen afzienbare tijd weer uit elkaar te vallen. Leopold I zag in dat hij bepaalde groepen aan België moest zien te binden, en dat kon alleen lukken als hij hun trouw kon afkopen. België werd dus gegrondvest op een immoreel principe, namelijk het materiële eigenbelang. Niet zozeer “Hoe kan de staat ten goede komen aan mijn volk?”, maar “Hoe kan de staat mij zo veel mogelijk geld opleveren?”. Dát was de vraag die de nieuwe patriotten bezighield. Ook journalisten werden omgekocht, zodat zij een Belgisch gezinde stem zouden laten horen. Zolang de Belgische staat een bron van inkomsten is voor bepaalde machthebbers, zullen zij hem blijven verdedigen. Hetzelfde geldt voor de Franstaligen. Zij hebben profijt van België en verdedigen die staat dus. De Franstaligen verfransen het Nederlandstalige deel van België en de verfranste delen worden bij de Franstalige provincies gevoegd, hoeven minder belastingen te betalen voor hetzelfde, het secundair en hoger onderwijs, de overheid, de officieren in het leger … alles werd Franstalig. Zo gauw er aan die toestand een einde komt, zullen zij de eersten zijn om hem op te blazen. Het Belgische bestel voedt dus de corruptie en de immoraliteit. Het grote drama voor Vlaanderen is dat ook de meeste Vlaamse politici zich door het Belgische regime hebben laten corrumperen. Helaas is in het verleden menig Vlaamsgezind politicus in een beschermer van de Belgische belangen veranderd toen hij merkte wat voor financiële voordelen zo’n opportunistische koerswijziging met zich meebracht. Door ambitieuze Vlaamsgezinden te recupereren (eerst door omkoping met aanlokkelijke portefeuilles en nadien, als beloning, met een benoeming tot Minister van Staat of met een adellijke titel) is het Belgische bestel tot nu toe erin geslaagd de Vlaamse helft van de Belgische politieke wereld onder de knoet te houden. En waarin vindt de grondwet haar rechtvaardiging? In de wil van het volk. Tenminste, zo hoort het toch? Er bestaat bovendien een bondgenootschap tussen het koningshuis en het socialisme. De socialisten zijn namelijk voorstanders van de Belgische eenheid, het centralisme en een maximale overheidsbemoeienis. Het is een paradox dat enerzijds de (katholieke en conservatieve) koninklijke familie zich inlaat met de socialisten, en dat anderzijds de socialisten het ondemocratische koningshuis verdedigen (zo verklaren sommige socialisten dat zij overal ter wereld tegen de monarchie zouden zijn, maar niet in België). Deze paradox kan alleen maar worden verklaard met winstbejag en eigenbelang: beide partijen hebben elkaar nodig. Zij moeten elkaar helpen om België in stand te houden, want zonder België is het uit met het koningshuis en met de onevenredig grote macht van de socialisten. Zeker de Franstalige socialisten zijn erg geliefd bij de koning, omdat zij hun kiezers omkopen met de belofte het Belgische systeem, dat voor de Franstalige profiteurs zo voordelig is, met alle middelen in stand te houden. Het kan de Franstaligen niet schelen dat België vierkant draait en enorme bedragen geld verspilt, zolang het hun maar iets opbrengt.

13:09 Gepost in Blog | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.