17-11-12

Werkloosheidsuitkering gaat almaar sneller naar omlaag

Sinds 1 november 2012 is er een nieuwe regeling van kracht in de werkloosheid. De hervorming is al in december 2011 door de regering-Di Rupo-Vanackere goedgekeurd. De uitkeringen gaan naar omlaag en dalen sneller. Ze treffen meer dan 130.000 werklozen.

De hervorming treft op korte termijn de volledig werkloze samenwonenden, alleenstaanden en gezinshoofden, maar zal, vroeg of laat, de overgrote meerderheid van de werklozen treffen. De grootste slachtoffers zijn de meer dan 130.000 werklozen die al vanaf februari 2013 hun uitkering met 150 euro per maand zien dalen.

Concreet nemen de werkloosheidsuitkeringen voortaan geleidelijk en in verschillende fasen af tot een maximumbedrag dat varieert met de gezinstoestand. Ze zullen in stappen met 12% afnemen voor de gezinshoofden tot ze nog maximaal 1.090 euro bedragen. Alleenstaanden zien hun uitkering in fasen met 17,5% dalen tot maximaal 916 euro per maand. Samenwonenden leveren 40% in tot hen maximum nog 484 euro rest. Ter herinnering: de armoedegrens voor een alleenstaande is vastgelegd op een maandinkomen van 973 euro.

“De hervorming van de werkloosheid is een sociale atoombom. (…) 130.000 Belgen verliezen in 2013 gemiddeld 150 euro per maand. (…) Op 1 januari 2015 gaat de tweede fase in: 40.000 mensen worden dan van de werkloosheid uitgesloten, van wie 30.000 in Wallonië.”
Thierry Bodson, algemeen secretaris Waals ABVV

14-11-12

Een vermogensbelasting nu

Wat kost een vermogensbelasting ons? Niets! Wat brengte het op: 8 miljard! Wat hebben ze nodig: 4,6 miljard! Winst: 3,4 miljard! Probleem is dan natuurljk dat ze in hun eigen zakken zitten en niet in die van ons! Eerst de kleine man uitpersen tot er niets meer te persen valt en daarna misschien de rijke mensen een klein beetje belasten (maar dit enkel als het niet anders kan, anders gaan ze misschien lopen met al hun geld - iets dat mensen met heel weinig geld niet kunnen!). Ik vraag me af hoelang het nog kan duren voor mensen beseffen dat ze uitgeperst worden.

12-11-12

Over de solidariteitsmars voor werknemers Ford Genk

Blij dat ik niet mee opgestapt ben. de vakbonden zijn alle realiteitszin verloren. Ze eisten geen werk, ze eisten brugpensioen. Hoe idioot kan je zijn. Ik hoor Lieten zeggen: wat als Ford de gronden niet wil afstaan om nieuwe bedrijven aan te trekken???? Nog nooit gehoord van ONTEIGENEN?? Je schat de waarde van de gronden, trekt er alles subsidies van af en hopla, de gronden zijn van de Vlaamse regering. En wees gerust, er zijn voldoende kandidaten om aan het kanaal iets nieuws te beginnen. Ford is weg, en dan? Dan komen er anderen. Maar schei uit over het brugpensioen op 50, terwijl in de buurlanden de pensioenleeftijd wordt opgetrokken tot 67.

07-11-12

Ronny Blogt

Te hoge loonkosten?

Werkgeversorganisaties en liberalen grijpen de huidige sociale drama’s aan om te stellen dat de loonkosten te hoog zijn, en dat dat de oorzaak is van deze ontslaggolf.

Klopt niet. Ten eerste, de crisis treft vandaag heel Europa, ook de lagelonenlanden. Verder is het zo dat een (directe en/of indirecte) daling van de lonen ook zal zorgen voor een daling van de koopkracht. De

consumptie zal dus dalen.

Ten slotte: om niet alleen het loon van een werknemer in rekening te nemen, maar ook zijn productiviteit, is het de gewoonte om de “loonkost per productie-eenheid” (Unit Labor Cost = ULC) te berekenen als internationaal vergelijkingspunt. Dat is veel correcter dan de loonkosten per uur, want wat echt telt, is de kostprijs van het product. Als de werknemer duurder is, maar ook productiever, dan compenseert het ene het andere. Mocht alleen de loonkost per uur tellen, dan zouden alle bedrijven al lang naar Bengladesh zijn verhuisd.

Als je de cijfers van de industrie volgens die methode vergelijkt, bedraagt de loonkost per productie-eenheid 0,75 euro voor Duitsland, 0,72 voor Frankrijk, 0,67 euro in België, 0,50 euro in Nederland. Met andere woorden de Belgische werknemer in de industrie kost de patroons minder dan de Duitse werknemer. Dat plaatst een en ander in het juiste perspectief.