28-11-12

Energie wordt in januari 10 à 15 procent duurder

De tarieven voor elektriciteit en voor gas zullen vanaf januari fors stijgen. Experts gaan ervan uit dat de elektriciteitsprijzen zo'n 10 à 15 procent zullen toenemen. Voor de gasprijzen zou de verhoging tussen 9 à 13 procent schommelen. Dat staat in de kranten L'Echo en De Tijd.


Mijn commentaar: Voor deze regering geen probleem... allesgaat goed...

Dirk blogt over de regering

Hoe de regering ons een rad voor de ogen draait: index + witte producten betekent een inkomensverlies voor de werkende mens. En Di Rupo beweerd dat ze de werkende mens gespaard hebben en de zwaarste lasten zullen de kosten dragen. En daarbovenop komt de loonbevriezing van 2 jaar die de werkende mens ook minstens 0,9% kost. Ondertussen krijgen bedrijven meer geld omdat de lonen de komende 2 jaar niet zullen stijgen.

Beweren dat hierdoor de economie gestimuleerd wordt is een drogreden.
De enige manier om de economie te stimuleren is de mensen meer geld geven zodat ze ook meer kunnen uitgeven en meer belastingen betalen. Maar dit is een werk van lange adem en bedrijven denken enkel aan de korte termijn en aan de aandeelhouders. Maar dit mag niet gezegd worden en ik zal hier wel kritiek op krijgen dat de bedrijven het toch al zo moeilijk hebben en dat de mensen meer betalen niets uithaalt. Tot hen wil ik even zeggen dat dit weldegelijk iets uithaald, Als bedrijven besparen op lonen en op werkkrachten snijden ze enkel in hun eigen vel. Als mensen minder verdienen, geven ze minder uit en moeten bedrijven nog meer mensen ontslaan en gaan hun winsten nog meer omlaag. Eern vicieuze cirkel die enkel door de bedrijven kan doorbroken worden, maar dit zal nooit gebeuren omdat ze dan tijdelijk minder winst gaan maken en de aandeelhouders zullen dit ook niet toelaten.

25-11-12

Cartoon bezuinigingen

i.jpg

24-11-12

De begrotingsbevalling

Bij de officiële persmededeling over het bereikte begrotingsakkoord werd Di Rupo geflankeerd door zijn 6 (zes!) vice-premiers. Alleen al het beeld van zo'n uitgebreide staf bevestigt dat niets in dit land nog eenvoudig is. Om tot een akkoord te komen heeft men dan ook 27 dagen moeten vergaderen, soms tot stukken in de nacht (de laatste keer zelfs 17 uur aan één stuk) om Di Rupo straks toe te laten zijn 'state of the union' uit te spreken met een vertraging van zes weken. Volgens de premier getuigt zijn begroting voor 2013 van veel moed. Ik vrees dat het eerder 'moet' met een 't' zal zijn.
   Nog vóór Di Rupo zijn 'meesterwerk' aan Europa kan presenteren - dat gebeurt vanavond - is er ondertussen al kritiek uit alle geledingen van de samenleving, zowel van werkgevers als vakbonden en oppositie. Ik ga alle punten, waarmee we nog dagen om de oren zullen geslagen worden, hier niet herhalen, maar wil wel enige commentaar kwijt over uitspraken die enkele ministeriële 'panelleden' gisteren dachten te moeten doen.
   Zo zei Vande La op de radio, i.v.m. het in stand houden van de index, dat men in de ons omliggende landen soms moet staken om loonverlies te vermijden, omdat men daar inderdaad geen index meer heeft. Ik ga dat niet meteen betwisten, maar werknemers die zoiets moeten doen weten tenminste waarvoor ze staken. Hier staakt men dikwijls al als men het woord 'staking' nog maar hoort, zonder dat iemand weet waarom.
   Volgens Vanackere gaan we de loonkloof met de ons omliggende landen dichten tegen 2018. Afgezien van het feit dat die termijn in de politiek een eeuwigheid is, kan men zich afvragen waarop die man zich baseert. Zelfs met een afgezwakte index, die zou verwateren door het toevoegen van de witte producten en de solden (ge moet er maar opkomen!), zullen onze lonen bij elke indexverhoging blijven stijgen t.o.v. de buurlanden, die de index niét hebben. Wie kan trouwens nu al weten hoe de situatie in het buitenland zal evolueren. In 1996 dacht men hier ook het wondermiddel gevonden te hebben om een einde te maken aan de loonkloof. De wet die dat zou oplossen kon niet verhinderen dat het verschil nu toch meer dan 5% bedraagt.
   Di Rupo vergeleek zijn besparingen met die van Nederland (daar gaan we weer!), maar vergat er bij te vertellen, dat de Nederlandse staatsschuld enkele tientallen procenten lager ligt dan de Belgische. Dat is appelen vergelijken met citroenen.
   Tenslotte, hoe men het ook bekijkt, deze regering heeft de zakenwereld tegen, waardoor het economische klimaat niet zal verbeteren. Luc Bertrand (Ackermans & van Haaren) verweet Di Rupo's regering dat ze marxistisch is. Wouter Torfs, toch een 'positivo', dat ze een non-beleid voert. Bart Claeys van JBC dat hij het beu is kapitalist genoemd te worden en Pieter Casneuf, CEO van Adam Software, twitterde dat de Vlaamse partijen er beter de stekker uit zouden trekken. Niets laat vermoeden dat deze door de regering zo bejubelde begroting daaraan veel zal veranderen.

  Bron: Guido van Alphen

21-11-12

Vakbonden weigeren relancebeleid op rug van werknemers

Na de werkgevers vrijdag, bundelen de Belgische vakbonden maandag de krachten en roepen ze de regering in het kader van de begrotingsgesprekken op 'om geen relancebeleid te voeren op de rug van de werknemers en sociaal gerechtigden.' De toon van de bonden is opvallend scherp, er wordt zwaar uitgehaald naar de werkgeversorganisaties. Hun logica met betrekking tot lonen en flexibiliteit is “gevaarlijk en moeilijk omkeerbaar”, luidt het.

Mijn kritiek: De gewone mensen betalen het gelag, de armoede wordt georganiseerd zoals in Duitsland, en de rijksten blijven wederom buiten schot... en dat zonder de N-VA (die nog een grotere fan is van het Duits asociaal-economisch model) én met sp.a en PS ... Besparen op gewone mensen helpt je NIET uit de crisis, integendeel.

19-11-12

Nieuwe fiscale amnestie

Met de voorgestelde regeling rond fiscale amnestie plegen sp.a en CD&V woordbreuk ten opzichte van de eerlijke belastingbetaler die jaarlijks correct zijn of haar bijdrage levert. Beide partijen hebben eerder al toegegeven dat een nieuwe ronde fiscale amnestie onrechtvaardig en moreel onaanvaardbaar is. Door deze nieuwe regeling krijgen hardleerse fraudeurs opnieuw de kans om op een goedkope manier ernstige fraude te regulariseren. De grote winnaar is voor de derde keer de fraudeur, niet de Belgische staat.

Mijn visie: Beide partijen hebben eerder al toegegeven dat een nieuwe ronde fiscale amnestie onrechtvaardig en moreel onaanvaardbaar is. Door deze nieuwe regeling krijgen hardleerse fraudeurs opnieuw de kans om op een goedkope manier ernstige fraude te regulariseren. De grote winnaar is voor de derde keer de fraudeur, niet de Belgische staat.

18-11-12

Cartoon Di Rupo

396729_4910712163141_963108262_n.jpg

17-11-12

Cartoon Di Rupo

vu.jpg

17:08 Gepost in Cartoon | Tags: cartoon, di rupo, ps, belasting | Permalink | Commentaren (0)