31-10-12

De moeilijk confederale discussie

In het kader van het algemeen N-VA bashen in onze media, is het tegenwoordig 'in' de door Bart De Wever vooropgestelde confederatie van dit land in vraag te stellen. Om de haverklap komt e.o.a. geleerde professor ons vertellen, dat een confederatie alleen mogelijk is tussen onafhankelijke staten en dat onze gewesten dus eerst onafhankelijk zouden moeten worden alvorens men er in België aan kan beginnen. In theorie hebben ze zelfs gelijk, maar in dit land kan men inventief zijn en is men gespecialiseerd in het uitwerken van systemen die nergens anders nog mogelijk zijn. Denk maar aan de index.
   Wat men uit het oog verliest is, dat confederatie samenwerking betekent. Als die er straks zou komen, is het de bedoeling dat we verder met de andere gewesten zullen blijven samenwerken. Wallonië zal nl een buurland blijven, alleen zal het zich niet meer mogen moeien in onze interne zaken, zoals nu het geval is.
   Er is trouwens terzake nog een plan B. Niet dat waarover men het in Franstalig België regelmatig heeft en waarvan niemand weet wat het zal inhouden. Het echte plan B bestaat en heet Artikel 35 van de Belgische Grondwet, diat het volgende zegt: "De federale overheid is slechts bevoegd voor de aangelegenheden die de Grondwet en de wetten, krachten de Grondwet zelf uitgevaardigd, haar uitdrukkelijk toekennen. De gemeenschappen of de gewesten zijn, ieder wat hem betreft, bevoegd voor de overige aangelegenheden onder de voorwaarden en op de wijze bepaald door de wet. Deze wet moet worden aangenomen door een meerderheid, zoals eveneens bepaald door de wet.'
   In de huidige impasse, maar vooral met het oog op de moeder aller verkiezingen van 2014, zou artikel 35 een oplossing kunnen bieden die de discussie over het confederalisme overstijgt. Ook op deze manier kan men immers ook, mits gezamenlijk overleg, bespreken wat men nog samen wil doen en wat niet.
   Tenslotte is er nog een derde optie i.v.m. bovenstaande problematiek, nl 'De Ordelijke Opdeling van België', het boek van Annemans en Utsi. Het is, m.i., het enige werk waarin het hele opdelingsverhaal grondig uitgewerkt wordt uitgelegd, al zal dat door de politiek-correcte media en partijen natuurlijk niet erkend worden. Als dit boek geschreven was - ik zeg zo maar iets - door bv Paul De Grauwe, dan stonden de traditionele partijen er waarschijnlijk al mee te zwaaien.

De Wever zal met blauwdruk voor confederaal België moeten komen

Bart De Wever wil ‘een confederaal België’ voorbereiden. Maar wat houdt dat precies in? ‘De Vlaamse bevolking zal uiteindelijk de keuze voor een onafhankelijk Vlaanderen bepalen’, zegt grondwetspecialist Christian Behrendt van de universiteit van Luik.

Veronderstelt een confederatie altijd onafhankelijke staten of zit er toch wat rek op de definitie?

Christian Behrendt: Volgens de handboeken is bij confederalisme altijd sprake van onafhankelijke staten die besluiten bepaalde bevoegdheden - denk aan defensien monetaire aangelegenheden of grenscontroles - samen uit te oefenen. Maar zo wordt de term in België niet gebruikt. Je kunt dat vanuit academisch oogpunt betreuren, de discussie wordt daardoor een beetje onzuiver, maar confederalisme in België betekent doorgaans grote autonomie voor de deelstaten, zonder evenwel de federale staat, het koninkrijk België, ter discussie te stellen.

Doorgedreven federalisme dus?

Behrendt: Precies. Dat is, denk ik, ook het voorstel van N-VA-voorzitter De Wever. Misschien wil hij dat om electorale redenen niet zo duidelijk zeggen maar eigenlijk pleit hij ‘gewoon’ voor een verregaande vorm van federalisme, met behoud van de staat België als internationale rechtspersoon. Maar hoe De Wever dat allemaal wil aanpakken - op die vraag heb ik hem nog nooit een antwoord horen geven. Ik heb er alle begrip voor dat hij die zondagavond, terwijl hij zijn verkiezingsoverwinning aan het vieren was, weinig grondwettelijke toelichting bij zijn plannen heeft gegeven. Maar op een zeker moment zal hij toch moeten komen met een uitgewerkt document, een blauwdruk van het confederale model dat hij voor ogen heeft.

Bij ons bewandelt men de geleidelijke weg, maar op andere plaatsen in Europa, zoals in Schotland, komt er een referendum over mogelijke onafhankelijkheid. Zou zoiets in Vlaanderen ook kunnen?

Behrendt: Onder democraten moeten we het over één ding eens zijn, namelijk dat de meerderheid van de bevolking het recht heeft om de staatsstructuur die het samenleven regelt te bepalen. In een democratie ligt de soevereiniteit uiteindelijk bij het volk. Indien men denkt dat er in Vlaanderen een meerderheid kan worden gevonden voor het uittreden uit de Belgische staat en men die vraag aan de bevolking zou willen voorleggen, is dat voor mij als democraat perfect aanvaardbaar. (HR)

20-10-12

Cartoon Bart en Elio

diruppo.jpg

17-10-12

Een Groen-kiezer spreekt

Alsjeblief, blijf actie voeren voor een meer leefbare en gezondere stad. Snel een signaal sturen naar ons nieuw stadsbestuur lijkt me nodig. Ik maak me immers ernstig zorgen over de toekomst van 't Stad. Desnoods mag België voor mijn part confederaal worden zo lang de leefkwaliteit van heel ons land maar vooruit gaat en specifiek voor Antwerpen betekent dat in de eerst plaats een gezondere mobiliteit.


Mijn commentaar: Als alle Groene Antwerpenaars met deze uitspraak akkoord gaan, mag voor mij die mobiliteit belangrrijk zijn!